I - Stabat Mater Speciosa

II - Prophecie de Simeon

III - Stabat Mater Dolorosa


- I -

Stabat Mater speciosa

Stabat Mater speciosa
Iuxta foenum gaudiosa
Dum iacebat parvulus

Cuius animam gaudentem
Laetabundam et ferventem
Pertransivit iubilus

O quam laeta et beata
Fuit illa immaculata
Mater unigeniti!

Quae gaudebat et ridebat,
Exultabat cum videbat
Nati partum incliti

Quis est, qui non gauderet,
Christi Matrem si videret
In tanto solacio?

Quis non posset collaetari,
Piam Matrem contemplari
Ludentem cum Filio?

Pro peccatis suae gentis
Vidit Iesum cum iumentis,
Et algori subditum.

Vidit suum dulcem natum
Vagientum adoratum
Vili diversorio

Nati Christus in praesepe
Coeli cives canunt laete
Cum immenso gaudio

Stabat senex cum puella
Non cum verbo nec loquela
Stupescentes cordibus

Eia Mater, fons amoris
Me sentire vim ardoris
Fac, ut tecum sentiam

Fac, ut ardeat cor meum
In amando Christum Deum
Ut sibi complaceam

Sancta Mater, istud agas,
Pone nostro ducas plagas
Cordi fixas valide.

Tui nati coelo lapsi,
Iam dignati foeno nasci,
Poenas mecum divide.

Fac me tecum congaudere
Iesulino cohaerere
Donec ego vixero

In me sistat ardor tui
Puerino fac me frui
Dum sum in exilio

Hunc ardorem fac communem,
Ne me facias immunem,
Ab hoc desiderio.

Virgo virginum praeclara,
Mihi iam non sis amara
Fac me parvum rapere

Fac, ut portem pulchrum fortem
Qui nascendo vicit mortem,
Volens vitam tradere.

Fac me tecum satiari,
Nato tuo inebriari,
Stans inter tripudia

Inflammatus et accensus
Obstupescit omnis sensus
Tali decommercio.

Fac me nato custodiri
Verbo Christi praemuniri
Conservari gratia

Quando corpus morietur,
Fac, ut animae donetur
Tui nati vis


- II -

Prophecie de Simeon


- III -

Stabat Mater dolorosa

Stabat Mater dolorosa
Iuxta crucem lacrimosa
dum pendebat Filius.

Cuius animam gementem,
contristatam et dolentem,
pertransiuit gladius.

O quam tristis et afflicta
fuit illa benedicta
Mater Vnigeniti.

Quĉ mœrebat et dolebat,
Pia Mater cum uidebat
Nati pœnas incliti.

Quis est homo qui non fleret,
Matrem Christi si videret
in tanto supplicio?

Quis non posset contristari,
Christi Matrem contemplari
dolentem cum Filio?

Pro peccatis suĉ gentis
uidit Iesum in tormentis
et flagellis subditum.

Vidit suum dulcem natum
moriendo desolatum,
dum emisit spiritum.

Eia Mater, fons amoris,
me sentire uim doloris
fac, ut tecum lugeam.

Fac ut ardeat cor meum
in amando Christum Deum,
ut sibi complaceam.

Sancta Mater, istud agas,
Crucifixi fige plagas
cordi meo ualide.

Tui nati uulnerati,
tam dignati pro me pati,
pœnas mecum divide.

Fac me vere tecum flere,
Crucifixo condolere,
donec ego uixero.

Iuxta crucem tecum stare,
et me tibi sociare
in planctu desidero.

Virgo uirginum prĉclara,
mihi iam non sis amara:
fac me tecum plangere.

Fac ut portem Christi mortem,
passionis fac consortem,
et plagas recolere.

Fac me plagis uulnerari,
fac me cruce inebriari,
et cruore Filii.

Flammis ne urar succensus
per te Virgo, sim defensus
in die judicii.

Christe, cum sit hinc exire,
da per Matrem me venire
ad palmam victoriae.

Quando corpus morietur,
fac ut animĉ donetur
Paradisi gloria.